Πολλοί ενδιαφέρονται για το τι είναι η προστατίτιδα. Αυτός ο όρος αναφέρεται σε φλεγμονώδη βλάβη στον προστάτη, η οποία παρατηρείται συχνά σε άνδρες άνω των 35 ετών.
Εάν η θεραπεία της παθολογίας δεν ξεκινήσει αμέσως, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιπλοκών στη σεξουαλική και αναπαραγωγική σφαίρα.
Η φύση της παθολογίας
Αυτός ο όρος αναφέρεται στη φλεγμονή του προστάτη. Αυτή είναι μια κοινή ουρολογική νόσος. Σύμφωνα με στατιστικές, εμφανίζεται στο 50% των ανδρών άνω των 50 ετών.
Ο προστάτης είναι ένα αδενικό-μυϊκό όργανο που βρίσκεται γύρω από τον ουροποιητικό σωλήνα. Είναι υπεύθυνος για τη σύνθεση εκκρίσεων που συνδυάζονται με το σπερματικό υγρό και διατηρούν τη φυσιολογική δραστηριότητα του σπέρματος. Αυτό βοηθά στην προστασία τους από τις βλαβερές επιπτώσεις εξωτερικών παραγόντων.
Η προστατίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Στην πρώτη περίπτωση, επιβλαβή βακτήρια - Proteus, E. coli, Klebsiella και άλλοι μικροοργανισμοί - διεισδύουν στο όργανο. Η μόλυνση εμφανίζεται μέσω της ουρήθρας, της ροής του αίματος ή της λέμφου.
Λόγοι
Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που προκαλούν φλεγμονή. Οι κύριες αιτίες της προστατίτιδας περιλαμβάνουν:
- Διαταραχές του κυκλοφορικού. Αυτό προκαλεί τη διεύρυνση του προστάτη. Η αιτία των προβλημάτων είναι η σωματική αδράνεια και η παχυσαρκία.
- Λοιμώδη νοσήματα. Η μόλυνση εμφανίζεται συχνά λόγω ουρηθρίτιδας ή γονόρροιας. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, η γρίπη, η αμυγδαλίτιδα και η φυματίωση είναι παράγοντες πυροδότησης.
- Βακτηριακή φλεγμονή. Η αιτία των προβλημάτων είναι η διείσδυση μιας λοίμωξης στον προστάτη. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, της λέμφου ή κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Η αιτία των προβλημάτων μπορεί να είναι βακτήρια που ζουν στην επιφάνεια του ανθρώπινου σώματος ή στην κοιλιακή κοιλότητα.
- Τραυματικές βλάβες των πυελικών οργάνων. Η αιτία είναι συχνά μια κυκλοφορική διαταραχή σε αυτή την περιοχή. Για το λόγο αυτό, η προστατίτιδα αναπτύσσεται συχνά σε οδηγούς που εκτίθενται σε κραδασμούς.
- Υποθερμία και χαμηλή σωματική δραστηριότητα. Προκλητικοί παράγοντες μπορεί να είναι οι χρόνιες παθήσεις του ουρογεννητικού συστήματος, η ορμονική ανισορροπία και η έλλειψη συστηματικής σεξουαλικής επαφής. Η αιτία μπορεί να είναι η κατακράτηση ούρων.
- Σωματική αδράνεια. Το ανεπαρκές επίπεδο σωματικής δραστηριότητας επηρεάζει αρνητικά τις λειτουργίες των ενδοκρινών οργάνων, της καρδιάς και των αιμοφόρων αγγείων και του νευρικού συστήματος. Αυτή η διαδικασία συνοδεύεται από εξασθενημένη κυκλοφορία του αίματος στα πυελικά όργανα. Όταν ο αδενικός ιστός είναι υποξικός, δημιουργούνται συνθήκες για την ενεργό αναπαραγωγή παθογόνων μικροοργανισμών. Αυτοί οι παράγοντες προκαλούν την ανάπτυξη προστατίτιδας.
- Φλεγμονώδεις βλάβες του ορθού ή της ουρήθρας. Αυτή η διαταραχή οδηγεί σε δευτερογενή μόλυνση του προστάτη. Μπορεί να είναι αύξουσα ή φθίνουσα.
- Χρόνια δυσκοιλιότητα. Οι συνεχείς διαταραχές των κοπράνων οδηγούν σε φλεγμονώδεις αλλαγές στο όργανο.
Οι κύριες αιτίες της νόσου περιλαμβάνουν ουρολογικές λοιμώξεις και μια σειρά από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει την ουρηθρίτιδα και τη γονόρροια. Ασθένειες όπως η χρόνια βρογχίτιδα, η φθορά των δοντιών και η αμυγδαλίτιδα μπορεί επίσης να είναι παράγοντες πυροδότησης.
Τύποι προστατίτιδας
Τα συμπτώματα της προστατίτιδας εξαρτώνται άμεσα από τον τύπο της. Οι γιατροί κάνουν διάκριση μεταξύ διαφορετικών μορφών της νόσου, καθεμία από τις οποίες χαρακτηρίζεται από ορισμένα χαρακτηριστικά.
Βακτήρια
Αυτή η μορφή της νόσου διαγιγνώσκεται συνήθως μεταξύ 21 και 43 ετών. Σε αυτή την περίπτωση, ένα από τα κύρια σημάδια της φλεγμονής του προστάτη είναι μια σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας - μπορεί να αυξηθεί έως και 40 βαθμούς. Οι πάσχοντες υποφέρουν επίσης από γενική αδυναμία, ρίγη και δυσκολία στην ούρηση.
Οι ασθενείς συχνά υποφέρουν από στυτική δυσλειτουργία, πόνο στην περιοχή του περινέου και πυώδεις και αιματηρές ακαθαρσίες στα ούρα. Η χρόνια μορφή της νόσου έχει πιο ήπιες εκδηλώσεις. Ωστόσο, εάν η νόσος υποτροπιάσει, τα σημάδια της προστατίτιδας εντείνονται.
Λογισμός
Οι κύριες εκδηλώσεις της νόσου περιλαμβάνουν πόνο στη λεκάνη, τον ιερό οστό και το περίνεο. Η ενόχληση αυξάνεται με τη φυσική δραστηριότητα του σώματος. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται επίσης από εξασθενημένη ούρηση, αιματηρές ακαθαρσίες στα ούρα, αυξημένη ευερεθιστότητα και εξασθενημένες στύσεις.
Στασιμότητα
Αυτή η μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από χρόνια πορεία. Η ασθένεια εμφανίζεται όταν διαταράσσεται η κυκλοφορία του αίματος στα πυελικά όργανα. Η αιτία μπορεί επίσης να είναι η συσσώρευση εκκρίσεων στον προστάτη. Συνήθως παρατηρείται χωρίς σεξουαλική επαφή.
Αυτή η μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από προβλήματα με την ούρηση. Το άτομο αισθάνεται επίσης δυσφορία στους όρχεις και τη βουβωνική χώρα. Η θερμοκρασία του μπορεί να αυξηθεί, η στύση μπορεί να επηρεαστεί και να αναπτυχθεί κατάθλιψη.
Πυώδης
Αυτός ο όρος αναφέρεται σε έναν από τους τύπους οξέων βακτηριακών μορφών της νόσου. Η πυώδης προστατίτιδα χαρακτηρίζεται από σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας έως και 40 βαθμούς. Επιπλέον, εμφανίζονται πυώδεις ακαθαρσίες στα ούρα, η απέκκριση ούρων είναι μειωμένη και εμφανίζεται έντονος πόνος στην περιοχή του περινέου και της βουβωνικής χώρας.
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα της φλεγμονής του προστάτη εξαρτώνται από το στάδιο της παθολογίας:
- Καταρροϊκός. Σε αυτή την περίπτωση, ένα άτομο εμφανίζει συμπτώματα συχνής ούρησης. Υπάρχει επίσης πόνος κατά την κένωση της κύστης. Ο ασθενής αισθάνεται δυσφορία στο περίνεο και τον ιερό οστό.
- Περικάρπιου. Το σύνδρομο πόνου γίνεται πιο έντονο, ακτινοβολεί εν μέρει στον πρωκτό και αυξάνεται με τις κενώσεις του εντέρου. Αυτό το στάδιο της νόσου συνοδεύεται από δυσκολία στην ούρηση. Τα ούρα ενός άνδρα ρέουν σε ένα λεπτό ρεύμα. Μερικές φορές εμφανίζεται κατακράτηση ούρων και η θερμοκρασία αυξάνεται ελαφρά.
- Παρεγχυματικός. Χαρακτηρίζεται από συμπτώματα γενικής δηλητηρίασης, σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας στους 38-40 βαθμούς και ρίγη. Ένα άτομο έχει προβλήματα με την ούρηση και οξύ πόνο στο περίνεο. Οι κινήσεις του εντέρου συχνά διαταράσσονται.
Εάν η παθολογία δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, εμφανίζεται χρόνια προστατίτιδα. Χαρακτηρίζεται από ασαφή κλινική εικόνα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι θερμοκρασίες αυξάνονται σε υποπυρετικά επίπεδα.
Πολύ συχνά η παθολογία είναι συνέπεια χρόνιας φλεγμονής που σχετίζεται με μια συγκεκριμένη μόλυνση. Αυτά μπορεί να είναι γονόκοκκοι, ουρεόπλασμα, τριχομονάδες. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να υπάρχει ελαφριά έκκριση από την ουρήθρα, ανείπωτος πόνος στην περιοχή του περινέου και αύξηση της ενόχλησης κατά την ούρηση.
Επιπλέον, η χρόνια μορφή μπορεί να συνοδεύεται από αίσθημα καύσου στο περίνεο και την ουρήθρα. Ένα άτομο υποφέρει από υπερβολική κόπωση, σεξουαλική δυσλειτουργία και δυσουρία. Με προβλήματα ισχύος, ένας άνδρας αντιμετωπίζει ψυχολογική κατάθλιψη, αυξημένο άγχος και ευερεθιστότητα.
Σύνδρομο πόνου
Ο προστάτης δεν περιέχει υποδοχείς πόνου. Ο παράγοντας πυροδότησης για δυσφορία είναι η εμπλοκή των νευρικών ινών στην ανώμαλη διαδικασία. Τα άτομα με χρόνια μορφή της νόσου υποφέρουν από ποικίλου βαθμού πόνο - από ήπιο έως πολύ έντονο.
Το σύνδρομο πόνου αλλάζει την έντασή του με σεξουαλική αποχή, εκσπερμάτιση ή αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα. Τα συμπτώματα ακτινοβολούν στην ιερή περιοχή, στο περίνεο και στο όσχεο. Μερικές φορές μπορεί να γίνει αισθητό ακόμη και στην οσφυϊκή περιοχή.
Δυσουρικό σύνδρομο
Η φλεγμονή προκαλεί τη μεγέθυνση του προστάτη, η οποία οδηγεί σε συμπίεση του ουρητήρα. Το παιχνίδι του μικραίνει. Ένα άτομο έχει αυξημένη ούρηση. Υπάρχει επίσης ένα αίσθημα ατελούς εκκένωσης του οργάνου.
Τυπικά, οι δυσουρικές διαταραχές εμφανίζονται στα αρχικά στάδια της νόσου. Τότε εμφανίζεται αντισταθμιστική υπερτροφία των μυών της ουροδόχου κύστης και του ουρητήρα. Αυτή τη στιγμή, τα σημάδια της δυσουρίας μειώνονται. Όταν αυτοί οι μηχανισμοί αντισταθμίζονται, αυξάνονται ξανά.
Διάγνωση
Για να εντοπίσετε φλεγμονή του προστάτη, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ουρολόγο. Με βάση την κλινική εικόνα της παθολογίας, μπορεί κανείς να προσδιορίσει την ασθένεια και ακόμη και το στάδιο της ανάπτυξής της. Η φλεγμονή και η μεγέθυνση του προστάτη μπορούν να απεικονιστούν χρησιμοποιώντας υπερήχους.
Οι πιο σημαντικές διαγνωστικές διαδικασίες περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
- Ψηλάφηση του προστάτη - η χειραγώγηση πραγματοποιείται από ουρολόγο.
- Διάφορες εξετάσεις ούρων – γενικές, κυτταρολογικές, βακτηριολογικές.
- Μικροσκοπική εξέταση σπέρματος;
- Ουρηθρικό επίχρισμα - πραγματοποιείται ανάλυση της έκκρισης για την αξιολόγηση της σύνθεσης της μικροχλωρίδας.
- Ανάλυση της περιεκτικότητας σε PSA - μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη του προστάτη προσδιορίζεται κατά τη διάρκεια του χειρισμού.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτοί οι χειρισμοί είναι απολύτως επαρκείς. Εάν υπάρχουν δυσκολίες στη διάγνωση, πραγματοποιείται ουροδυναμική εξέταση. Ο άνδρας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για αυτό.
Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις γίνεται κυτταροσκόπηση. Αυτή η διαδικασία δεν είναι μόνο για διαγνωστικούς σκοπούς. Μπορεί να είναι και θεραπευτικό. Ο χειρισμός επιτρέπει την εσωτερική εξέταση της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας. Εάν δεν υπάρχει ζημιά, η διαδικασία δεν είναι απαραίτητη.
Θεραπεία
Οι μέθοδοι θεραπείας για την προστατίτιδα επιλέγονται λαμβάνοντας υπόψη τη μορφή και τα χαρακτηριστικά της νόσου. Η οξεία προστατίτιδα συνοδεύεται από σοβαρή δηλητηρίαση, πυρετό και κακή υγεία.
Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής χρειάζεται επειγόντως νοσηλεία. Ενδείκνυται για την ενδοφλέβια χορήγηση αντιβακτηριακών παραγόντων. Για άλλες μορφές προστατίτιδας, δεν απαιτείται τέτοια θεραπεία.
Φαρμακοθεραπεία
Για βακτηριακές μορφές παθολογίας, συνιστάται η χρήση αντιβακτηριακών φαρμάκων. Εάν η αιτία της νόσου δεν είναι βακτήρια, η χρήση τέτοιων κεφαλαίων δεν θα δώσει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία σχεδόν όλων των οξειών λοιμώξεων. Τα φάρμακα για την οξεία μορφή της νόσου επιλέγονται λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα των διαγνωστικών μελετών. Ο γιατρός καθορίζει τον συγκεκριμένο τύπο μικροοργανισμού που προκάλεσε την παθολογία και τον βαθμό ευαισθησίας του στα φάρμακα.
Για την αντιμετώπιση του συνεχούς πόνου στα πυελικά όργανα και στο περίνεο, ενδείκνυται η χρήση μυοχαλαρωτικών και άλφα αποκλειστών. Με τη βοήθεια αντισπασμωδικών και άλφα-αναστολέων, είναι δυνατή η χαλάρωση των μυών του πάσχοντος οργάνου και της ουροδόχου κύστης. Αυτό διευκολύνει την απέκκριση ούρων και διαχειρίζεται τα συμπτώματα της νόσου.
Για την εξάλειψη της προστατευτικής έντασης του μυϊκού ιστού, την εξάλειψη της συμπίεσης του φλεγμονώδους προστάτη και την ανακούφιση του πόνου, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μυοχαλαρωτικά.
Σε δύσκολες καταστάσεις, δεν είναι δυνατό να γίνει χωρίς ενδοφλέβιες εγχύσεις και τη χρήση διουρητικών. Χάρη σε αυτή τη θεραπεία, είναι δυνατή η τόνωση της απέκκρισης ούρων, η οποία βοηθά στην αποφυγή δηλητηρίασης του σώματος. Αυτή η θεραπεία αποτρέπει την εμφάνιση μιας ανερχόμενης λοίμωξης στην ουροδόχο κύστη.
Για την εξάλειψη των σημείων της μη βακτηριακής μορφής της νόσου, συνταγογραφούνται αναλγητικά, αντιπυρετικά και αντιχολινεργικά. Εάν έχετε χρόνια δυσκοιλιότητα, θα πρέπει να χρησιμοποιείτε καταπραϋντικά καθαρτικά. Μια αποτελεσματική θεραπεία είναι η βαζελίνη.
Ακόμη και αν εξαλειφθούν τα κύρια συμπτώματα της οξείας βακτηριακής παθολογίας, είναι σημαντικό να ολοκληρωθεί πλήρως η θεραπεία. Εάν σταματήσετε τη θεραπεία πρόωρα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η διαδικασία να γίνει χρόνια. Στη συνέχεια συνταγογραφούνται υποστηρικτικές θεραπείες.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, κατά την ανάπτυξη παθολογίας, πρέπει να ακολουθήσετε μια ειδική δίαιτα. Συνίσταται στην εξάλειψη των πικάντικων και λιπαρών τροφών. Πρέπει επίσης να αποφύγετε την καφεΐνη. Τα όξινα ποτά επίσης απαγορεύονται.
Η συστηματική εκσπερμάτιση έχει θετική επίδραση στην κατάσταση ενός άνδρα. Εξασφαλίζει την αποστράγγιση των εκκρίσεων του προστάτη. Εάν υπάρχουν οξέα προβλήματα με την ούρηση, δημιουργείται ένα προσωρινό υπερηβικό συρίγγιο. Ο καθετηριασμός μπορεί επίσης να γίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Χειρουργική επέμβαση
Η χειρουργική επέμβαση συνιστάται εάν η λήψη φαρμάκων δεν έχει αποτέλεσμα. Ένδειξη για χειρουργική αντιμετώπιση της προστατίτιδας είναι επίσης η απόφραξη της εκροής ούρων μέσω του προστάτη. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι αυτή η μέθοδος δεν συνταγογραφείται σε νεαρούς ασθενείς, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε υπογονιμότητα.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι χειρουργικών επεμβάσεων:
- Διουρηθρική εκτομή του οργάνου – αυτή περιλαμβάνει την αφαίρεση όλου του προσβεβλημένου ιστού.
- Προστατεκτομή - αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει την αφαίρεση του προστάτη και του περιβάλλοντος ιστού. Κατά τη διάρκεια της χειραγώγησης, τα σπερματικά κυστίδια αφαιρούνται επίσης. Αυτή είναι μια αρκετά περίπλοκη διαδικασία που συχνά προκαλεί ανικανότητα και μπορεί να προκαλέσει ακράτεια ούρων.
Συνέπειες
Εάν η θεραπεία δεν ξεκινήσει έγκαιρα, υπάρχει κίνδυνος επικίνδυνων συνεπειών για την υγεία. Πρώτον, η προστατίτιδα είναι επικίνδυνη λόγω της ανάπτυξης αποστήματος. Όταν σχηματίζεται πυώδης βλάβη του προστάτη, η θερμοκρασία αυξάνεται απότομα. Ο πυρετός δίνει τη θέση του σε συμπτώματα ρίγη.
Ο έντονος πόνος στο περίνεο οδηγεί σε προβλήματα με την ούρηση και τις κινήσεις του εντέρου. Η αυξανόμενη διόγκωση του προστάτη οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα με την ούρηση.
Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, το απόστημα ανοίγει μόνο του και μετά το περιεχόμενό του εισέρχεται στα έντερα ή στην ουρήθρα.
Η εξάπλωση των μολυσματικών παθογόνων στη χρόνια μορφή της νόσου οδηγεί στην εμφάνιση κυστίτιδας και πυελονεφρίτιδας. Οι συνήθεις συνέπειες της παθολογίας περιλαμβάνουν φλεγμονώδεις βλάβες στους όρχεις και τα εξαρτήματά τους. Υπάρχει επίσης κίνδυνος φυσαλίτιδας, φλεγμονής των σπερματοδόχων κυστιδίων. Ως αποτέλεσμα αυτών των διεργασιών, συχνά παρατηρούνται διαταραχές της αναπαραγωγικής λειτουργίας.
Πρόληψη
Για να αποτρέψετε την εμφάνιση φλεγμονής ή υποτροπές χρόνιας παθολογίας, πρέπει να ακολουθήσετε τις ακόλουθες συστάσεις:
- Μειώστε την κατανάλωση αλκοόλ.
- Ασκηθείτε τακτικά.
- Αποφύγετε την υποθερμία.
- Σταματήστε το κάπνισμα.
- Αποφύγετε αγχωτικές καταστάσεις.
- Αντιμετωπίστε τη φλεγμονή έγκαιρα - αυτό ισχύει ιδιαίτερα για σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις.
- Κάντε ένα ντους αντίθεσης.
- Αποφύγετε να σηκώνετε βαριά αντικείμενα.
- Χρησιμοποιήστε μεθόδους φραγμού αντισύλληψης.
- κάνουν σεξ συστηματικά.
- Πάρτε συμπληρώματα βιταμινών.
- Ενισχύστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα.
- Επισκεφθείτε έναν ουρολόγο δύο φορές το χρόνο.
- Τρώτε μια σωστή, ισορροπημένη διατροφή.